اتصال کوتاه زمانی اتفاق می افتد که دو نقطه با پتانسیل های مختلف به طور نامناسب به طور مستقیم یا توسط یک هادی با امپدانس (یا مقاومت) بسیار کم در یک مدار معمولی متصل شوند. مدارهای کوتاه جریان های بسیار زیادی تولید می کنند که اغلب به تجهیزات الکتریکی آسیب می زند یا باعث آتش سوزی می شود. در سیستمهای قدرت، اتصالات غیرعادی (اتصال کوتاه) بین فازها یا بین فاز و زمین (یا خط خنثی) میتواند منجر به جریانهای بسیار بزرگی از آنها شود. این جریان ها بسیار بیشتر از جریان نامی هستند و به فاصله الکتریکی بین نقطه اتصال کوتاه و منبع تغذیه بستگی دارند. به عنوان مثال، هنگامی که یک اتصال کوتاه در ترمینال ژنراتور رخ می دهد، حداکثر جریان اتصال کوتاه لحظه ای که از ژنراتور عبور می کند می تواند به 10 تا 15 برابر جریان نامی برسد. در سیستم های قدرت با ظرفیت بالا، جریان اتصال کوتاه می تواند به ده ها هزار آمپر برسد. این می تواند اثرات و پیامدهای جدی بر عملکرد عادی سیستم قدرت داشته باشد.
تاثیرات کلیدی روی کابل ها
اگرچه این جریان برای مدت کوتاهی وجود دارد، اما به طور آنی گرمای بسیار زیادی تولید می کند. اگر سطح مقطع کابل ناکافی باشد یا سیستم حفاظتی از کار بیفتد، منجر به موارد زیر می شود:
محدودیتهای انتخاب: هنگام انتخاب کابلها، سطح مقطع پایداری حرارتی اتصال کوتاه آنها باید تأیید شود تا اطمینان حاصل شود که میتوانند جریان اتصال کوتاه مورد انتظار را بدون آسیب تحمل کنند. به طور خلاصه، این حداکثر شاخص جریان لحظه ای است که کابل باید در شرایط خطا تحمل کند و مبنای مهمی برای تأیید پایداری حرارتی کابل و انتخاب تجهیزات حفاظتی است.