چین Zhenglan Cable Technology Co., Ltd اخبار شرکت

  در کاربردهای عملی، طراحی هادی های مسی فشرده نیاز به در نظر گرفتن عوامل زیادی از جمله ضریب تراکم، ساختار رشته، مقاومت مواد و غیره دارد.   برای مثال، برای یک هادی مسی فشرده 95 میلی‌متر مربع، مقاومت کیلومتر آن نباید از 0.193Ω/کیلومتر تجاوز کند، که باید از طریق ساختار رشته‌ای معقول و قطر سیم منفرد حاصل شود.   فرآیند تراکم مقاومت هادی را افزایش می دهد، بنابراین لازم است عوامل اصلاح مربوطه در طول طراحی، مانند ضریب تراکم K3 و ضریب رشته K2، معرفی شوند تا اطمینان حاصل شود که مقدار مقاومت نهایی با الزامات استاندارد مطابقت دارد.     رابطه بین سطح مقطع و مقاومت DC هادی های مسی فشرده را می توان با نکات زیر خلاصه کرد: 1. رابطه معکوس: سطح مقطع A با مقاومت DC R نسبت معکوس دارد، یعنی هر چه سطح مقطع بزرگتر باشد، مقاومت DC کمتر است. 2. اثر فشرده سازی: فرآیند فشرده سازی باعث سخت شدن هادی می شود و در نتیجه مقاومت را افزایش می دهد که باید از طریق ضریب تصحیح تنظیم شود. 3. الزامات طراحی: طبق استانداردهای ملی (مانند GB/T3956)، مقدار مقاومت DC هادی شاخص کلیدی برای اندازه گیری صلاحیت آن است و سطح مقطع تنها مبنای طراحی و محاسبه است. 4. تنظیم در کاربرد عملی: در فرآیند تولید، به منظور کاهش هزینه ها، سطح مقطع ممکن است به حداقل مقدار کاهش یابد تا الزامات مقاومت DC برآورده شود، اما این عمل ممکن است بر عملکرد کلی کابل تأثیر بگذارد.   بنابراین، هنگام طراحی و ساخت هادی های مسی فشرده، لازم است به طور جامع عواملی مانند سطح مقطع، ضریب تراکم و مقاومت ماده را در نظر گرفت تا اطمینان حاصل شود که مقاومت DC هادی مطابق با الزامات استاندارد و برآورده کردن الزامات عملکرد در کاربردهای عملی است.   روش محاسبه اختصاصی ضریب تراکم K3 و ضریب پیچش K2 هادی مسی فشرده به شرح زیر است: ضریب تراکم K3: ضریب تراکم K3 به نسبت سطح مقطع واقعی هادی پس از فشرده سازی به سطح مقطع نظری زمانی که فشرده نشده است اشاره دارد. طبق شواهد، مقدار ضریب فشرده سازی معمولاً 0.90 است که داده های تجربی بر اساس تجربه تولید و آزمایش های فرآیندی است.   ضریب پیچش K2: ضریب پیچش K2 به نسبت طول واقعی یک سیم منفرد به طول گام سیم پیچ خورده در گام پیچشی اشاره دارد. سایر پارامترهای مرتبط 1. قطر سیم تک: برای هادی های رشته ای با قطر یک سیم بزرگتر از 0.6 میلی متر، K2 1.02 است. برای هادی های رشته ای با قطر سیم منفرد نه بیشتر از 0.6 میلی متر، K2 1.04 است. 2. ضریب کابل کشی: برای کابل های چند هسته ای تک هسته ای و غیر کابلی 1 و برای کابل های چند هسته ای کابلی 1.02 می باشد.   به طور خلاصه، روش محاسبه خاص ضریب تراکم K3 و ضریب پیچش K2 هادی های مسی متراکم به شرح زیر است: ضریب فشاری K3: معمولاً مقدار 0.90 است.

مشتري عزيز   ممنون از حمایت شما در سال گذشته ما بدون توجه شما نمي تونيم حتی يه کم هم در کارمون پيشرفت کنيم   سال جديد فرا رسيد به شما برکاتمان را مي فرستيماميدوارم که سال شما پر از عشق، خنده و امکانات بی پایان باشد. اميدوارم سفر شما به سال 2025 پر از ماجراجويي، شادماني و شگفتي باشد.   سال نو مبارک!!   شرکت Zhenglan Cable Technology Co، Ltd

مشتری گرامی   از بازدید شما از وب سایت ما سپاسگزاریم.   به مناسبت کریسمس، امیدواریم کریسمس شما سرشار از عشق، خنده و گرمای خانواده و دوستان باشد.امیدواریم تعطیلات شما به زیبایی خودتان، سرشار از عشق، شادی و شور و شوق جشن باشد.   کریسمس مبارک!   شرکت فناوری کابل ژنگلان

سیم ضد شعله به سیم هایی اشاره دارد که ضد شعله و ضد شعله هستند. به طور کلی، در شرایط آزمایش، پس از سوختن سیم، اگر برق قطع شود،آتش در محدوده مشخصی کنترل خواهد شد و گسترش نخواهد یافت.. آن را به عملکرد retardant شعله و سرکوب دود سمی. به عنوان یک بخش مهم از ایمنی الکتریکی، انتخاب مواد برای سیم های retardant شعله بسیار مهم است. در حال حاضر،مواد سیم ضد شعله که معمولاً در بازار استفاده می شوند شامل PVC هستند.، XLPE، لاستیک سیلیکون، و مواد عایق معدنی. انتخاب مواد سیم ها و کابل های ضد شعله هرچه شاخص اکسیژن مواد مورد استفاده برای کابل های ضد شعله بالاتر باشد، عملکرد ضد شعله بهتر است، اما با افزایش شاخص اکسیژن، برخی از خواص دیگر از دست می رود.اگر خواص فیزیکی و خواص فرآیند مواد کاهش یابد، عملیات دشوار است و هزینه مواد افزایش می یابد، بنابراین شاخص اکسیژن باید به طور منطقی و مناسب انتخاب شود.اگر شاخص اکسیژن مواد عایق کننده به 30 برسداگر مواد پوشش و مواد پرکننده هر دو مواد ضد شعله باشند،محصول می تواند الزامات کلاس B و کلاس A را برآورده کند.مواد برای سیم ها و کابل های ضد شعله عمدتا به مواد ضد شعله حاوی هالوجن و مواد ضد شعله بدون هالوجن تقسیم می شوند.   1مواد مهار کننده شعله حاوی هالوجن هنگام گرم شدن در هنگام احتراق، هیدروژن هالاید را تجزیه می کنند و آزاد می کنند.در نتیجه تاخیر در احتراق مواد و دستیابی به هدف مهار شعلهمواد معمول استفاده شده عبارتند از پلی وینیل کلراید، لاستیک کلروپرین، پلی اتیلن کلر سولفونیزه شده، لاستیک اتیلن پروپیلن و غیره. 1) پلی وینیل کلراید ضد شعله (PVC): به دلیل قیمت پایین، عایق بندی خوب و ضد شعله، پلی وینیل کلراید به طور گسترده ای در سیم ها و کابل های ضد شعله معمولی استفاده می شود.برای بهبود مقاومت آتش از PVC، مهار کننده های شعله هالوجن (دکابرومودیفنیل اتر) ، پارافین کلر شده و مهار کننده های شعله سینرژیک اغلب به فرمول اضافه می شوند تا مهار کننده های شعله پلی وینیل کلرید را بهبود بخشند.لاستیک اتیلن پروپیلن (EPDM): این یک هیدروکربن غیر قطبی با خواص الکتریکی عالی، مقاومت عایق بندی بالا و از دست دادن دی الکتریک کم است، اما EPDM یک ماده قابل احتراق است.لازم است که میزان پیوند متقابل EPDM را کاهش داده و مواد با وزن مولکولی پایین تولید شده توسط قطع زنجیره مولکولی را کاهش دهد تا مقاومت شعله مواد را بهبود بخشد.;2) مواد کم دود و کم هالوجن ضد شعله عمدتا برای پلی وینیل کلراید و پلی اتیلن کلرو سولفونی شده است. CaCO3 و A (((lOH) 3 را به فرمول پلی وینیل کلراید اضافه کنید.بورات روی و MoO3 می توانند انتشار HCL و دود پلی وینیل کلرید ضد شعله را کاهش دهند، در نتیجه بهبود مقاومت شعله مواد و کاهش انتشار هالوجن، مه اسیدی و دود، اما ممکن است اندکی شاخص اکسیژن را کاهش دهد.   2مواد ضد شعله بدون هالوجن پلیولفین یک ماده بدون هالوجن از هیدروکربن تشکیل شده است. آن دی اکسید کربن و آب را هنگام سوختن تجزیه می کند و دود و گاز های مضر آشکار تولید نمی کند.پلیولفین ها عمدتا شامل پلی اتیلن (PE) و استات اتیلن وینیل (E-VA) هستنداین مواد خود، مهار کننده شعله نیستند.و مهار کننده های شعله غیر ارگانیک و مهار کننده های شعله سری فسفر نیاز به اضافه شدن برای پردازش به مواد مهار کننده های شعله بدون هالوجن عملی دارند.با این حال، به دلیل عدم وجود گروه های قطبی در زنجیره مولکولی مواد غیر قطبی، آنها هیدروفوب هستند و وابستگی ضعیف با مهار کننده های آتش غیر ارگانیک دارند.که باعث می شه که سخت باشه که محکم ترکیب بشهبرای بهبود فعالیت سطحی پلیولفین ها، سطوح فعال می توانند به فرمول اضافه شوند؛ یا پلیمرهای حاوی گروه های قطبی می توانند به پلیولفین ها برای مخلوط شدن مخلوط شوند.در نتیجه افزایش مقدار مواد پرکننده ضد شعله، بهبود خواص مکانیکی و خواص پردازش مواد و به دست آوردن مقاومت بیشتر در برابر شعله.می توان دید که سیم ها و کابل های ضد شعله هنوز بسیار سودمند هستند و برای استفاده از محیط زیست بسیار دوستانه هستند.

کابل شیلددار کابلی است که برای انتقال سیگنال استفاده می‌شود. این کابل دارای خواص شیلدینگ است و برای جلوگیری از تأثیر تداخلات الکترومغناطیسی خارجی بر اثر انتقال آن استفاده می‌شود. معمولاً دارای یک لایه شیلد رسانا برای ایزوله کردن یا جذب تشعشعات میدان‌های الکترومغناطیسی خارجی است. 1. شیلد فلزی شیلد فلزی یک روش شیلدینگ است که عمدتاً برای انتقال سیگنال‌های فرکانس بالا استفاده می‌شود. این روش معمولاً شامل دو شکل است: شیلد فویل مسی و شیلد توری مسی. شیلد فویل مسی به این صورت است که فویل مسی را دور عایق و سیم اصلی می‌پیچند تا یک لایه شیلد در اطراف کل سیم تشکیل شود. شیلد توری مسی به این صورت است که سیم مسی را به صورت توری می‌بافند و آن را روی لایه بیرونی سیم قرار می‌دهند. عملکرد شیلدینگ آن کمی ضعیف‌تر از شیلد فویل مسی است. 2. شیلد کامپوزیت آلومینیوم-پلاستیک شیلد کامپوزیت آلومینیوم-پلاستیک به این معنی است که سیم اصلی داخلی با یک لایه ماده کامپوزیت آلومینیوم-پلاستیک پوشانده شده است، لایه بیرونی فویل آلومینیوم و لایه داخلی فیلم پلاستیکی است. شیلد کامپوزیت آلومینیوم-پلاستیک می‌تواند به اثر شیلدینگ خوبی دست یابد و دارای خواص الکتریکی خوب لایه بیرونی فویل آلومینیوم و اثر محافظتی لایه داخلی فیلم پلاستیکی است، به خصوص برای انتقال سیگنال‌های فرکانس پایین مناسب است. 3. شیلد نوار مسی شیلد نوار مسی به این صورت است که یک لایه نوار مسی را در خارج از سیم اصلی می‌پیچند که می‌تواند از طریق اتصال به زمین، شیلدینگ میدان‌های الکترومغناطیسی خارجی را انجام دهد. شیلد نوار مسی اثر شیلدینگ بهتری دارد و برای مواقعی که سیگنال‌های فرکانس بالا و فرکانس پایین منتقل می‌شوند، مناسب است. به طور خلاصه، دامنه کاربرد کابل‌های شیلددار روز به روز گسترده‌تر می‌شود. روش‌های شیلدینگ مختلف آن برای فرکانس‌ها و موقعیت‌های انتقال متفاوت مناسب است. کاربران باید کابل‌ها را بر اساس نیازهای کاربردی خاص خود انتخاب کنند. شیلدهای مختلف، عملکردهای متفاوتی دارند. لطفاً بر اساس وضعیت خود انتخاب کنید.

1.1 انتخاب نوع عایق کابل باید مطابق با مقررات زیر باشد: 1 تحت ولتاژ کاری، جریان کاری و مشخصات آن و شرایط محیطی، مشخصات عایق کابل نباید کمتر از عمر مفید مورد انتظار باشد. 2 باید بر اساس عواملی مانند قابلیت اطمینان عملیاتی، سهولت ساخت و نگهداری، و صرفه اقتصادی جامع حداکثر دمای مجاز کاری و هزینه انتخاب شود. 3 باید الزامات مکان‌های ضد حریق را برآورده کند و به ایمنی کمک کند. 4 هنگامی که مشخص است نیاز به هماهنگی با حفاظت از محیط زیست وجود دارد، انواع عایق کابل سازگار با محیط زیست باید انتخاب شوند. 1.2 انتخاب انواع عایق برای کابل‌های رایج باید مطابق با مقررات مواد 1.3 تا 1.7 این آیین‌نامه باشد. کابل‌های ولتاژ پایین باید از انواع عایق اکسترود شده پلی‌وینیل کلراید یا پلی‌اتیلن کراس‌لینک شده استفاده کنند و کابل‌های ولتاژ متوسط باید از انواع عایق پلی‌اتیلن کراس‌لینک شده استفاده کنند. هنگامی که مشخص است نیاز به هماهنگی با حفاظت از محیط زیست وجود دارد، نباید از کابل‌های عایق پلی‌وینیل کلراید استفاده شود. 2 خطوط کابل در سیستم‌های AC ولتاژ بالا باید از انواع عایق پلی‌اتیلن کراس‌لینک شده استفاده کنند. در مناطقی با تجربه عملیاتی بیشتر، می‌توان از کابل‌های پر از روغن خودنگهدار استفاده کرد. 3 برای کابل‌های انتقال ولتاژ بالا DC، می‌توان از عایق کاغذی آغشته نشده غیر قطره‌ای و انواع پر از روغن خودنگهدار استفاده کرد. هنگامی که لازم است ظرفیت انتقال افزایش یابد، توصیه می‌شود از نوع ساخته شده با مواد کاغذی نیمه مصنوعی استفاده شود. کابل‌های پلی‌اتیلن کراس‌لینک شده معمولی نباید برای سیستم‌های انتقال DC استفاده شوند. 1.3 برای تجهیزات الکتریکی متحرک و سایر مدارهایی که اغلب خم می‌شوند یا نیاز به انعطاف‌پذیری بالا دارند، باید از کابل‌های عایق لاستیکی و غیره استفاده شود. 1.4 در مکان‌هایی که از تشعشع استفاده می‌شود، باید کابل‌هایی با استحکام تابش مانند عایق پلی‌اتیلن کراس‌لینک شده یا EPDM بر اساس الزامات نوع عایق انتخاب شوند. 1.5 در مکان‌هایی با دمای بالا بیش از 60 درجه سانتی‌گراد، باید کابل‌های مقاوم در برابر حرارت مانند عایق پلی‌وینیل کلراید مقاوم در برابر حرارت، پلی‌اتیلن کراس‌لینک شده یا EPDM بر اساس الزامات دمای بالا، مدت زمان آن و نوع عایق انتخاب شوند؛ در محیط‌های با دمای بالا بیش از 100 درجه سانتی‌گراد، باید کابل‌های عایق معدنی انتخاب شوند. کابل‌های عایق پلی‌وینیل کلراید معمولی نباید در مکان‌های با دمای بالا استفاده شوند. 1.6 در محیط‌های با دمای پایین کمتر از -15 درجه سانتی‌گراد، باید کابل‌های عایق پلی‌اتیلن کراس‌لینک شده، پلی‌اتیلن و کابل‌های عایق لاستیکی مقاوم در برابر سرما بر اساس شرایط دمای پایین و الزامات نوع عایق انتخاب شوند. کابل‌های عایق پلی‌وینیل کلراید نباید در محیط‌های با دمای پایین استفاده شوند. 1.7 در تأسیسات عمومی پرجمعیت و مکان‌هایی با الزامات مقاومت در برابر شعله و حفاظت در برابر آتش کم‌سم، می‌توان از کابل‌های عایق بدون هالوژن مانند پلی‌اتیلن کراس‌لینک شده یا لاستیک اتیلن-پروپیلن استفاده کرد. هنگامی که برای حفاظت در برابر آتش، سمیت کم مورد نیاز است، نباید از کابل‌های پلی‌وینیل کلراید استفاده شود. 1.8 به جز در موارد مورد نیاز مواد 1.5 تا 1.7 این آیین‌نامه، می‌توان از کابل‌های عایق پلی‌وینیل کلراید برای مدارهای زیر 6 کیلو ولت استفاده کرد. 1.9 برای مدارهای مهم 6 کیلو ولت یا کابل‌های پلی‌اتیلن کراس‌لینک شده بالاتر از 6 کیلو ولت، باید نوع با مشخصات فرآیند هم‌اکسترود لایه‌های نیمه‌رسانا و عایق داخلی و خارجی انتخاب شود.تفاوت بین مواد پلی‌اتیلن، پلی‌وینیل کلراید، پلی‌اتیلن کراس‌لینک شده و لاستیک اتیلن-پروپیلن:   تفاوت بین چهار ماده 1. پلی‌اتیلن. اختصار انگلیسی PE، پلیمری از اتیلن است، غیر سمی. رنگ‌آمیزی آسان، پایداری شیمیایی خوب، مقاومت در برابر سرما، مقاومت در برابر تشعشع و عایق الکتریکی خوب. 2. پلی‌وینیل کلراید. اختصار انگلیسی PVC، پلیمری از وینیل کلراید است. پایداری شیمیایی خوبی دارد و در برابر اسیدها، قلیاها و برخی مواد شیمیایی مقاوم است. در برابر رطوبت، پیری و شعله مقاوم است. دمای استفاده از آن نمی‌تواند از 60 درجه سانتی‌گراد تجاوز کند (پلی‌وینیل کلراید هنگام سوختن دود سمی HCl آزاد می‌کند) و در دمای پایین سفت می‌شود. پلی‌وینیل کلراید به پلاستیک‌های نرم و پلاستیک‌های سخت تقسیم می‌شود. 3. پلی‌اتیلن کراس‌لینک شده. XLPE به انگلیسی یک فناوری مهم برای بهبود عملکرد PE است. PE اصلاح شده با کراس‌لینک کردن می‌تواند عملکرد آن را به طور قابل توجهی بهبود بخشد، نه تنها خواص مکانیکی، مقاومت در برابر ترک خوردگی تنش محیطی، مقاومت در برابر خوردگی شیمیایی، مقاومت در برابر خزش و خواص الکتریکی PE را به طور قابل توجهی بهبود می‌بخشد، بلکه سطح مقاومت حرارتی را نیز به طور قابل توجهی بهبود می‌بخشد، که می‌تواند دمای مقاومت حرارتی PE را از 70 درجه سانتی‌گراد به بیش از 90 درجه سانتی‌گراد افزایش دهد، بنابراین دامنه کاربرد PE را به طور قابل توجهی گسترش می‌دهد. در حال حاضر، پلی‌اتیلن کراس‌لینک شده (XLPE) به طور گسترده در لوله‌ها، فیلم‌ها، مواد سیم و کابل و محصولات فوم استفاده می‌شود. 4. لاستیک اتیلن-پروپیلن (EPR). نام کامل آن لاستیک اتیلن-پروپیلن کراس‌لینک شده است که مقاومت در برابر اکسیژن، مقاومت در برابر ازن و پایداری تخلیه جزئی دارد؛ ضریب تلفات دی‌الکتریک آن بزرگ است، بنابراین فقط در خطوط کابل قدرت با سطوح ولتاژ کمتر از 138 کیلو ولت استفاده می‌شود. به دلیل مقاومت خوب EPDM در برابر آب، کابل‌های EPDM برای کابل‌های زیردریایی مناسب هستند و به دلیل نرمی خوب EPDM، برای نصب در معادن و کشتی‌ها مناسب‌تر است.